منبع فلزی تیتانیوم

تیتانیوم برای اولین بار در سال 1791 توسط یک ماده معدنی آماتور به نام گرگور در انگلستان کشف شد. در سال 1795 ، شیمیدان آلمانی Klaprous این ماده فلزی ناشناخته را پس از تایتان های خدای یونانی نامگذاری کرد که به زبان چینی به "تیتانیوم" ترجمه می شود. تیتانیوم روی زمین فراوان است و بیش از 140 ماده معدنی شناخته شده تیتانیوم وجود دارد ، اما کاربردهای صنعتی آن عمدتاً ایلمنیت و روتیل است. ذخایر ایلمنیت چین 28 ٪ از ذخایر جهانی را تشکیل می دهد و در رتبه اول در جهان قرار دارد.

تیتانیوم به عنوان یک عنصر غیر سمی در جهان شناخته می شود ، با هزینه های معدن و تولید بالا و قیمت های بالا. با توجه به مقاومت در برابر دمای زیاد و پایین ، مقاومت اسید و قلیایی قوی ، استحکام بالا ، چگالی کم و سایر مدارک ، به یک ماده ویژه برای ماهواره های موشک ناسا تبدیل شده است ، و همچنین در یوتیو کشور من ، J {1} ، حامل هواپیمای Shandong و سایر پروژه های فوق العاده مورد استفاده قرار گرفته است. پس از ورود به میدان غیرنظامی در دهه 1980 ، این "پادشاه فلزی افتخاری" در صنایع غذایی با خواص طبیعی ضد باکتریایی و بیوفیلی خود شد.

صنعت تیتانیوم کشور من از دهه 50 آغاز شد. در اواسط {1}} s ، کشور من به ترتیب کارخانه های فرآوری اسفنج تیتانیوم و تیتانیوم را در زونی و باوجی ساخته بود ، به این معنی که چین به یکی از قدرتهای صنعتی تیتانیوم جهان تبدیل شده است. در قرن بیست و یکم ، صنعت تیتانیوم کشور من وارد دوره جدیدی از توسعه شتاب شده است و ظرفیت تولید تیتانیوم آن در رده های برتر جهان قرار دارد.