چرا بدن انسان آلیاژ تیتانیوم را رد نمی کند؟ چرا فلزات دیگر را رد می کنند؟

به اصطلاح رد پاسخ التهابی است که توسط سیستم ایمنی بدن انسان ایجاد می شود که پروتئین های هترولوگ را تشخیص می دهد و آنها را با آنتی بادی ها نشان می دهد. سلول‌های ایمنی می‌توانند سلول‌ها و ویروس‌های خارجی را تجمع، بلعیده و تجزیه کنند، اما این برای فلزات عنصری چندان مفید نیست. بسیاری از انقلابیون قدیمی ترکش یا گلوله در بدنشان باقی مانده است، اما هیچ مدرکی دال بر رد شدن وجود ندارد.

خطر اصلی فلزات در بدن، خوردگی فلزات توسط مایعات بدن است. برخی از یون های فلزی ممکن است سیتوتوکسیک باشند، اما اگر سلول های مرده بافت اسکار تشکیل دهند تا سطح فلز را بپوشانند و از خوردگی فلز جلوگیری کنند، همه چیز خوب خواهد بود.

بزرگترین مزیت تیتانیوم این است که می‌تواند در دمای اتاق، هم در هوا و هم در آب، لایه‌های اکسیدی باکیفیت ایجاد کند و به طور کامل از ورود یون‌های تیتانیوم به بدن جلوگیری کند. لایه اکسید تیتانیوم تقریباً به طور کامل در بدن در برابر خوردگی مقاوم است که به آن سازگاری بافتی می گویند. در واقع، تانتالیوم و نیوبیوم مشابه تیتانیوم موجودات زنده هستند، اما گران‌تر هستند و ممکن است عملکرد پردازش مکانیکی بهتری نداشته باشند، بنابراین چندان مفید نیستند.

به دلیل سازگاری خوب با بافت،آلیاژ تیتانیوم Gr5 (6al-4v) به طور گسترده در ایمپلنت های ارتوپدی استفاده می شود.